وٱلرهبان

این واژه جمع «راهب» است و به معنی «زاهدان مسیحی» یا «ترک‌کنندگان دنیا برای عبادت» می‌باشد. در متون اسلامی، «رهبان» به کسانی گفته می‌شود که به‌صورت گوشه‌نشین و عبادت‌پیشه زندگی می‌کنند. این واژه گاهی بار مثبت در معنای دینداری و گاهی در نقد افراط در رهبانیت دارد.