استامن

این صورت احتمالاً از ریشهٔ «أمن» و باب استفعال است و شکل درست‌تر آن «استأمن» است. معنی آن «طلبِ امان کردن، پناه خواستن، یا درخواستِ امنیت و حمایت کردن» است؛ مثلاً کسی نزد فردی دیگر «استأمن» می‌کند تا در امان باشد.