منااه

💡 ‬ال عجاُّ مان ضز ‪ٔٛ‬لهاا‬ ‫وت َّح ماشا ت‪ٜٔ‬ل؛‬ ‫شا‪٢‬؛ ‪ٛ‬هااي منااه ٓهااج وجاال وو اال‪ :‬وجاال ماان ػاالى‪٣‬ها ك ااىو‪.

الاعجمان-داز-ذ-لها-طه-مشا-تل; Sha 2; ٛهَا ِِِِِِِِِِِِِِِ از، َََََِِِِِِِِِِِِِِِ ها- 3 ها-ا-هو.

💡 عند التدقيق اللغوي، نُبّه المحرر إلى وجود منااه في الفقرة الأخيرة.

در طول بررسی زبان‌شناسی، ویراستار از وجود خواسته‌اش در پاراگراف آخر مطلع شد.

💡 وردت كلمة منااه في سجل المخطوطات ضمن هوامش الكاتب الأصلية.

کلمه «مَنَه» در نسخه خطی، در حاشیه‌های نویسنده اصلی آمده است.

💡 حفظ الناشر منااه كما هو حفاظًا على النص التاريخي دون تعديل.

ناشر قصد خود را به همان صورت حفظ کرد تا متن تاریخی بدون تغییر باقی بماند.