أدبنا

💡 ينبغي أن يكون ادبنا ظاهرًا في الكلام والعمل، لا في المظهر فقط.

ادب و نزاکت باید در گفتار و کردار ما نمایان باشد، نه فقط در ظاهرمان.

💡 استخدم الباحث عبارة الحديث ادبنا للدلالة على علاقة الكلام بالأدب.

محقق برای نشان دادن رابطه بین گفتار و ادبیات از عبارت «الحدیث ادبنا» استفاده کرده است.

💡 قرأ الأستاذ فقرة من الحديث ادبنا وطلب من التلاميذ شرح معناها.

معلم قسمتی از ادبیات ما را خواند و از دانش‌آموزان خواست تا معنی آن را توضیح دهند.

💡 جاء الحديث ادبنا في سياق النقاش حول اللغة والأسلوب بين الطلاب.

بحث درباره ادبیات ما در چارچوب بحثی درباره زبان و سبک در میان دانشجویان مطرح شد.

💡 ولكن بعد ذلك، توجد حقيقة أننا جميعاً تعلمنا أدبنا من خلال الترجمة.

اما این واقعیت هم وجود دارد که همه ما ادبیات خود را از طریق ترجمه آموخته‌ایم.

💡 علّمنا الجد ادبنا مع الجيران، فصار الجميع يذكرون أخلاقه الحسنة.

پدربزرگ ما به ما آداب معاشرت خوب با همسایگان را آموخت و همه از منش نیک او یاد می‌کنند.