کانک

«کانک» احتمالاً از «کان» + ضمیرِ مخاطبِ مذکر «ک» ساخته شده و در فارسی می‌تواند به «تو بودی» یا «گویا تو...» نزدیک باشد، هرچند این شکل معمولِ صرفیِ عربی برای ضمیرِ متصل نیست و بیشتر در برخی ترکیب‌ها یا متون خاص دیده می‌شود. از نظر معنا، «کانک» اگر در بافت درست بیاید، می‌تواند به «چنان بودی که...» یا «تو گویی...» نزدیک شود.