قدوس

💡 نطقَ الرجلُ كلمةَ قدوس في دعائهِ بخشوعٍ، واستشعرَ قربَ اللهِ وسكينةَ القلبِ.

آن مرد در دعای خود کلمه «قدوس» را با احترام ادا کرد و نزدیکی خدا و آرامش قلبش را احساس کرد.

💡 كتبَ الشاعرُ قدوس في قصيدتِه تعبيرًا عن الطهارةِ والنورِ والسموِّ الروحيِّ.

شاعر قدوس در شعر خود، بیانی از پاکی، نور و تعالی معنوی سروده است.

💡 كانَ صوتُ المنشدِ يرددُ قدوس في الكنيسةِ، فعمَّ المكانَ هدوءٌ وتأملٌ عميقٌ.

صدای خواننده در کلیسا تکرار می‌کرد «مقدس» و حس عمیقی از آرامش و تفکر فضا را پر کرده بود.

💡 نعم، أنت يا قدوس يا إلهنا العظيم.

آری، تو قدوس هستی، خدای بزرگ ما.