فعظوهن

«فعظوهن» از ریشه‌ی وعظ است و یعنی: «پس آنان را اندرز دهید» یا «پس به آنان پند دهید». ضمیر «هن» به جمع مؤنث برمی‌گردد، و این فعل معمولاً در جایی به کار می‌رود که دستور به موعظه، نصیحت، یا هشدار دادن به زنان داده شده باشد. در فارسی معادل روشن آن «پس ایشان را پند دهید» است.