فجج

«فجج» با ریشه «فجّ» ارتباط دارد و می‌تواند به «راه‌های باز و فراخ»، «دره‌ها» یا «گذرگاه‌های گسترده» اشاره کند. در کاربردهای وصفی هم گاهی به چیزی گفته می‌شود که «گشاده، باز و پهن» است.