«بان» در عربی بهمعنای «آشکار شد»، «پدیدار گشت»، «روشن شد» یا «جدا شد» است. با افزودن «فـ»، «فبان» یعنی «پس آشکار شد» یا «پس نمایان گشت». در متن ادبی یا روایی، برای بیان ظاهر شدن حقیقت یا نمایان شدن چیزی به کار میرود.