فاهلکته

این ترکیب از «فَـ» به معنی «پس / آنگاه» و «أهلَکْتُهُ» از ریشهٔ «هَلَکَ» ساخته شده است. معنی آن می‌شود: «پس او را هلاک کردم، نابودش کردم، از بین بردم». این فعل معمولاً در متنی به کار می‌رود که گوینده می‌خواهد بگوید چیزی یا کسی را به نابودی رسانده است.