فٱنطلقا

از ریشه «ط ل ق» به معنی «روان شدن، به راه افتادن، حرکت کردن» است. «فٱنطلقا» یعنی «پس هر دو به راه افتادند» یا «آندو حرکت کردند». پسوند «ـا» نشان می‌دهد که خطاب به دو نفر است و فعل به صورت مثنّی آمده است.