فٱذکرونی

یعنی «پس مرا یاد کنید» یا «پس به یاد من باشید». این فعل از ریشه‌ی ذکر است و در قرآن معمولاً به این معنا آمده که انسان خدا را با زبان، دل و عمل یاد کند تا مشمول یاد و لطف الهی شود.