غفور

💡 لجأَ الشابُّ إلى الدعاءِ: يا غفور الله، اغفرْ لي ما مضى من تقصيرٍ.

جوان دست به دعا برداشت و گفت: ای خدای بخشنده، از خطاهای گذشته‌ام درگذر.

💡 كانَ الرجلُ يردّدُ: إنَّ اللهَ غفور ٌ لمن تابَ بصدقٍ وأصلحَ عملَهُ.

آن مرد مدام تکرار می‌کرد: خداوند هر که را که از صمیم قلب توبه کند و اعمالش را اصلاح نماید، می‌بخشد.

💡 في الدعاءِ سألوا اللهَ أن يكونَ لهم غفور ًا يومَ الحسابِ.

آنها در دعای خود از خداوند خواستند که در روز قیامت آنها را ببخشد.

💡 وصفَ الإمامُ ربَّهُ بأنَّهُ غفور ٌ رحيمٌ واسعُ المغفرةِ لعبادِهِ.

امام، پروردگارش را آمرزنده، مهربان و دارای بخشش فراوان نسبت به بندگانش توصیف کرد.

💡 (أنه من عمل منكم سوءاً بجهالة ثم تاب من بعده وأصلح فأنه غفور رحيم).

(هر کس از شما از روی نادانی کار بدی انجام دهد، سپس توبه کند و خود را اصلاح نماید، قطعاً او آمرزنده و مهربان است.)