صعاليک

«صعالیك» جمعِ «صعلوك» است و به افراد فقیر، بی‌چیز، آواره یا یاغیِ بی‌قبیله گفته می‌شود. در ادب عربی، «صعالیك» به گروهی از شاعران و جنگاوران تهی‌دستِ جاهلی نیز اطلاق می‌شود که زندگی سخت و آزادانه‌ای داشتند.