شهيد بن

«شهيد بن» نیز یک ساخت ناقص است؛ «بن» همان صورت کوتاه‌شدهٔ «ابن» و به‌معنای «پسرِ» است. بنابراین این عبارت معمولاً آغازِ یک نام عربی است، مانند «شهید بن فلان»، و به‌تنهایی معنی کامل ندارد. در فارسی فقط می‌توان آن را «شهید پسرِ...» یا «شهید، فرزندِ...» دانست.