رَبّانیّة

🌐 الهی

«رَبّانیّة» از «رَبّانی» می‌آید و به حالت یا صفتی گفته می‌شود که الهی، خدایی، خداپرستانه یا وابسته به پروردگار است. این واژه در معارف اسلامی برای توصیف علم، تربیت، اخلاق یا نگرشِ مبتنی بر خدا و وحی به‌کار می‌رود. در فارسی معمولاً آن را «الهی بودن»، «خداشناسانه بودن» یا «ربانی بودن» ترجمه می‌کنند.

جمله سازی با رَبّانیّة

جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.

💡 ظهرت في حديثها ربانية واضحة جعلت الناس يشعرون بالطمأنينة والاحترام.

سخنرانی او حس روشنی از لطف الهی را به نمایش گذاشت که باعث شد مردم احساس اطمینان و احترام کنند.

💡 وصف الكاتب التجربة بأنها لحظة ربانية تغيّرت بعدها نظرة البطل إلى الحياة.

نویسنده این تجربه را لحظه‌ای الهی توصیف کرد که پس از آن دیدگاه قهرمان داستان نسبت به زندگی تغییر کرد.

💡 كان الشيخ يتحدث بروح ربانية هادئة، فاستمع إليه الحاضرون بخشوعٍ وأدب.

شیخ با روحی آرام و الهی صحبت می کرد و حاضران با احترام و تکریم به سخنانش گوش می دادند.

کلمات مرتبط