حسنک

«حَسَنَک» در عربیِ معیار واژه‌ای رایج و مستقل نیست، اما در نوشتار فارسی ممکن است به صورت نام یا خطاب عامیانه دیده شود؛ از نظر ساخت می‌تواند چیزی شبیه «حسنِ تو» یا «حسن کوچک» تلقی شود، ولی در عربی کلاسیک چنین کاربردی معمول نیست. بیشتر باید آن را یک صورت نوشتاریِ خاص یا نام دانست تا یک واژه معیار.