جملته

💡 ‬ثم قال جملته الذي‬ ‫سمعة ابوك‬ ‫ارعدتني غضبا ً خفيا‪« :‬ان لم تستحي من نفسك‪

سپس جمله‌ای را که پدرت شنید، گفت و خشم پنهانی مرا فرا گرفت: «اگر از خودت شرم نداری...»

💡 ‬وقبل ان يكمل جملته فاجأته ببصقة في وجهه المست‬ ‫جبينه‪

قبل از اینکه بتواند جمله‌اش را تمام کند، او با تف کردن به صورتش و لمس پیشانی‌اش، او را غافلگیر کرد.

💡 ‫إذن منا‬ ‫قطعت جملته فتاة ٌ دخلت الغرفة دون ٍ‬ ‫ اوه سليماني ما بك‪

سپس دختری جمله‌ی او را قطع کرد و بدون اینکه بگوید: «ای سلیمانی، چه شده؟» وارد اتاق شد.

💡 توقفتُ عند جملته لأن معناها كان أعمق مما بدا في البداية.

روی جمله‌اش مکث کردم، چون معنی‌اش عمیق‌تر از آن چیزی بود که در ابتدا به نظر می‌رسید.

💡 كانت جملته واضحة ومختصرة، لذلك لم نحتج إلى شرحٍ إضافي.

جمله‌اش واضح و مختصر بود، بنابراین نیازی به توضیح بیشتر نداشتیم.

💡 قرأتُ جملته الأخيرة في الرسالة، ففهمتُ أنه يوافق على الاقتراح.

آخرین جمله‌اش را در نامه خواندم و فهمیدم که با این پیشنهاد موافقت کرده است.