توتيا

«توتیا» در فارسی و عربی به معنی «کِحل، مادهٔ معدنی شبیه زنگار یا اکسیدهای فلزی که برای سرمه و درمان چشم به‌کار می‌رفته» آمده است. این واژه در متون کهن پزشکی و کیمیاگری بسیار دیده می‌شود و معمولاً به ماده‌ای معدنی اشاره دارد که برای پاک‌کردن یا تقویت چشم، یا در صنایع سنتی، استفاده می‌شده است. در بعضی کاربردها، «توتیا» معادل نوعی زاج یا مادهٔ دارویی معدنی نیز دانسته می‌شود.