تسمیٰ

🌐 نام

«تسمیٰ» از ریشهٔ «س م و / س م ی» در عربی به‌معنای نام‌گذاری، نامیدن یا دادنِ اسم به چیزی است. این واژه در کاربردهای دینی و ادبی هم دیده می‌شود و معمولاً به عملِ قرار دادنِ نام بر یک شخص، چیز، یا مفهوم اشاره دارد. در فارسی می‌توان آن را «نام‌گذاری» یا «نامیدن» ترجمه کرد.

دیکشنری عربی به فارسی

📌 نامیده می شود

جمله سازی با تسمیٰ

جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.

💡 في بعض النصوص القديمة تُكتب الكلمة على هيئة تسمیٰ للدلالة على التسمية والتعيين.

در برخی متون قدیمی، این کلمه به شکل «تَسمی» نوشته شده است تا نشان دهنده نامگذاری و نامگذاری باشد.

💡 سُمّيت هذه المبادرة تسمیٰ ًا رمزيًا يعكس روح التعاون بين الطلاب والمعلمين.

این ابتکار یک نام نمادین داشت که نشان دهنده روحیه همکاری بین دانش آموزان و معلمان است.

💡 اختار الأب لابنه اسمًا جميلًا، ثم كتب في الوثيقة: تسمیٰ المولود في هذا اليوم.

پدر نام زیبایی برای پسرش انتخاب کرد، سپس در سند نوشت: نوزاد تازه متولد شده در این روز نامگذاری شده است.

کلمات مرتبط