ببصد

💡 لاحظتُ كلمة ببصد في الفقرة الأخيرة، فاعتبرتُها خطأً كتابيًا يحتاج إلى مراجعة.

من در پاراگراف آخر متوجه کلمه «بی‌بسد» شدم و آن را یک اشتباه تایپی دانستم که نیاز به بررسی دارد.

💡 كتب المؤلف ببصد بسرعة دون انتباه، ثم صححها بعد أن قرأ النص مرة ثانية.

نویسنده سریع و بی‌دقت نوشته بود، سپس پس از خواندن متن برای بار دوم، آن را اصلاح کرد.

💡 ‬فقببد ببصد خروجببح لبب العلكببون بمثصببب‬ ‫التعوي‬ ‫‪.

بنابراین، او با کمک گرفتن از غرامت، شروع به ترک اتاق کرد.

💡 أثارت ببصد انتباه القارئ لأنها لم تنسجم مع بقية الكلمات في الجملة.

به دلیل اینکه با بقیه کلمات جمله همخوانی نداشت، توجه خواننده را جلب کرد.