اول فکان

«أوّل فكان» ترکیبی است که معمولاً در متن‌های روایی یا تاریخی دیده می‌شود. «فـ» حرفِ عطف و ترتیب است و «كان» فعلِ گذشته به معنی «بود» است. «أوّل» در اینجا نشان‌دهندهٔ آغازِ یک رخداد یا بیان نخستین بخش از یک ماجراست و «فكان» ادامهٔ نتیجه یا حالت پس از آن را می‌آورد. در فارسی می‌توان آن را به صورت «نخست... پس بود / شد» یا «در آغاز... و چنین شد» ترجمه کرد، البته ترجمهٔ دقیق کاملاً وابسته به جملهٔ کامل است.