إلٰهک
🌐 خدا
این واژه در صورتِ درستِ متنی معمولاً به معنی «خدای تو» یا «معبود تو» است؛ یعنی «إلهُكَ» که در آن «ک» ضمیر مخاطبِ مذکر مفرد است. در متون دینی و فصیح، این ترکیب بسیار مهم است و می‌تواند در جمله‌هایی مثل «إلٰهک واحد» یعنی «خدای تو یکی است» به کار رود. البته نوشتار آن بهتر است با اعراب و شکل درستِ «إلهك» یا «إلٰهك» نوشته شود.
جمله سازی با إلٰهک
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 درس الباحث صيغة إلٰهک ضمن مقارنة بين المخطوطات المختلفة.
محقق فرمول «ایلاهاک» را در مقایسه بین نسخه‌های خطی مختلف بررسی کرد.
💡 في النص القديم، ظهرت كلمة إلٰهک بعد سطرٍ طويلٍ من الدعاء.
در متن باستانی، کلمه هِک پس از یک ردیف طولانی از دعا ظاهر می‌شد.
💡 اعتبر المحقق أن إلٰهک تمثل قراءةً خاصة في هذا الموضع.
محقق معتقد بود که «خدای شما» در این زمینه، قرائت خاصی را نشان می‌دهد.
