الکبار السبعة

«الکبار السبعة» یعنی «هفت بزرگ» یا «هفت تن از بزرگان»؛ این ترکیب معمولاً در متن‌های تاریخی، دینی یا ادبی برای اشاره به گروهی هفت‌نفره از افراد مهم، پیشگام یا صاحب‌نام به کار می‌رود و معنای دقیق آن به سیاق جمله وابسته است.