الإمامة
🌐 امامت
به معنای «امامت» است؛ یعنی منصب یا مقام امام بودن، رهبری دینی و هدایت جامعه. در کلام اسلامی، بهویژه در شیعه، امامت جایگاهی مهم و الهی برای هدایت مردم پس از پیامبر(ص) شمرده میشود؛ و در معنای عمومیتر، هر نوع پیشوایی و رهبری را نیز شامل میشود.
اسم (noun)
📌 امامت
جمله سازی با الإمامة
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 ناقشَ العلماءُ شروطَ الإمامة وأثرَها في تنظيمِ شؤونِ الجماعةِ.
علما درباره شرایط رهبری و تأثیر آن در ساماندهی امور جامعه بحث کردند.
💡 درسَ الطالبُ أحكامَ الإمامة في الفقهِ الإسلاميِّ خلالَ الفصلِ الدراسيِّ.
این دانشجو در طول ترم، احکام امامت در فقه اسلامی را مطالعه کرد.
💡 يدرس الباحثون آراء الإمامية في مسائل الإمامة والعدل.
محققان دیدگاههای امامیه را در مورد مسائل امامت و عدالت بررسی میکنند.
💡 يتطلبُ منصبُ الإمامة علمًا واسعًا وحسنَ خلقٍ وقدرةً على توجيهِ الناسِ.
مقام امامت مستلزم دانش گسترده، اخلاق نیکو و توانایی هدایت مردم است.