ال کنت

«کنت» یعنی «من بودم» یا «تو بودی» بسته به ساختار جمله و ضمیر پنهان / صریح. این صورت، از فعل «کان» ساخته می‌شود و در گذشته به‌کار می‌رود. در عربی کلاسیک و محاوره‌ای، «كنت» بسیار رایج است؛ مثلاً «كنت في البيت» یعنی «من در خانه بودم».