عبدالملک بن محمد ثعالبی

[ویکی فقه] ثعالبی، عبدالملک بن محمد، کنیه اش ابومنصور، ادیب، شاعر، لغوی و کاتب، که در ۳۵۰ در نیشابور زاده شد.
چون جدّش، ابوعلی ثعلبی، پوست روباه را پاک و پیرایش می کرد و از آن پوستین می دوخت، وی به ثعالبی مشهور شد.
اساتید و شاگردان ثعالبی
از دوران کودکی ثعالبی و از تحصیلات و استادان وی آگاهی چندانی نداریم ولی این مقدار معلوم است که وی نزد دانشمند مشهور، ابوبکر محمد بن عباس خوارزمی (متوفی ۳۸۳)، ادب آموخته و مدتی نیز به تدریس اشتغال داشته است. از جمله شاگردان او نورالدین ابوالحسن علی بن حسن باخَرْزی و ابوالفضل محمد بن حسین بیهقی بوده اند.
اشتغال به کتابت
وی سپس به کتابت و دبیری، و تا پایان عمر به تألیف آثار ادبی پرداخت. خلاصه رویدادهایی را که ثعالبی شاهد آن بوده می توان از کتاب های وی و مقدمه وی بر این کتاب ها و همچنین از قصاید و اشعاری که به مناسبت های گوناگون سروده است به دست آورد.
ثعالبی از دیدگاه شرح حال نویسان
...