لغت نامه دهخدا
بویطی. [ ب ُ وَ ] ( ص نسبی ) منسوب به بویط و آن دهی است به مصر. ( لباب الانساب ).
بویطی. [ ب ُ وَ ] ( اِخ ) یوسف بن یحیی مکنی به ابویعقوب و او از شافعی روایت کند. ربیعبن سلیمان و ابواسماعیل ترمذی از او روایت کنند. و از اوست: کتاب المختصر الکبیر وکتاب المختصر الصغیر و کتاب الفرائض. ( ابن الندیم ). رجوع به اعلام زرکلی و نامه دانشوران ج 4 ص 98 شود.