کولشی سین

کولشی سین. [ کُل ْ ] ( فرانسوی ، اِ ) ( اصطلاح پزشکی ) آلکالوئیدی است که نخستین بار در سال 1884 م. توسط هوده به حالت تبلور از انساج گیاه گل حضرتی به دست آمده است و فرمولش N6 H25 C23 می باشد. این ماده به مقدار کم در آب حل می شود، ولی به مقدار زیاد در الکل و بنزن محلول است. ماده مذکور را می توان مانند پیاز و دانه گل حضرتی به عنوان ضد نقرس به کار برد، ولی چون سمیتش زیاد است استعمالش خطرناک می باشد وبه مقدار نیم میلی گرم در هر دفعه و حداکثر 25 میلی گرم در 24 ساعت مصرف می شود. ( از فرهنگ فارسی معین ).

( اسم ) آلکالوئیدی است که نخستین بار در سال ۱۸۸۴ م . توسط هوده بحالت تبلور از انساج گیاه گل حضرتی بدست آمده است . این ماده بمقدار کم در آب حل میشود ولی بمقدار زیاد در الکل و بنزن محلول است . ماد. مذکور را میتوان مانند پیاز و دان. گل حضرتی بعنوان ضد نقرس بکار برد ولی چون سمیتش زیاد است استعمالش خطرناک میباشد و بمقدار نیم میلی گرم در هر دفعه و حداکثر ۲۵ میلی گرم در ۲۴ ساعت مصرف میشود .

کولْشیسین (Colchicine)
نوعی آلکالوئید حاصل از زعفران پائیزی (سورنجان)، با نام علمی Colchicum autumnale. این ماده مانع از تقسیم سلولی می شود. کولشیسین در تحقیقات ژنتیک، یاخته شناسی، و تحقیقات مرتبط با گیاهان به کار می رود. از این ماده، به سبب خاصیت ضد تقسیم سلولی اش، در درمان سرطان نیز استفاده می کنند.