صافی درون

صافی درون. [ دَ ] ( ص مرکب ) ساده دل. صافی دل. صافی ضمیر:
از آن تیره دل مرد صافی درون
قفا خورد و سر برنکرد از سکون.( بوستان ).

صافی ضمیر، پاک درون، پاک باطن: از آن تیره دل مرد صافی درون / قفا خورد و سر بر نکرد از سکون (سعدی۱: ۱۲۳ ).

ساده دل

💡 هر کو قدح ننوشد صافی درون نگردد وانکو نظر نبازد صاحب نظر نباشد

💡 می خورندم همچو ساغر خون مدام این همدمان همدم صافی درون در دور جام باده است

💡 مئی صافی درون ساغر زر به بوی ضیمران و رنگ بسام

💡 توئی صافی درون و هم برونی نه همچون دیگران اینجا زبونی