لغت نامه دهخدا
پولادوند. [ وَ ] ( اِخ ) تیره ای از طائفه چهار لنگ بختیاری. ( جغرافیای سیاسی کیهان ص 76 ). دارای شعب هیودی ، سالاروند، خانه جمالی ، خانه قائدی ، گراوند.
پولادوند. [ وَ ] ( اِخ ) نام پهلوانی تورانی که رستم او را بیفکند. ( شاهنامه ) :
چو خاراشکافی کندآهنش
چه پولادوند و چه روئین تنش.امیرخسرو.رجوع به پولاد شود.