باد پرست

لغت نامه دهخدا

بادپرست. [ پ َ رَ ] ( نف مرکب ) پرستنده باد. مجازاً، هوی پرست. هوسباز :
پیش آن بادپرستان بشکوه
کوه ثهلان شوم انشأاﷲ. خاقانی.

فرهنگ فارسی

پرستنده باد
فال گیر
بیا فالت رو بگیرم!!! بزن بریم