اشاره در علوم قرانی

[ویکی فقه] اشاره در علوم قرآنی. افاده معانی فراوان با کلام کوتاه با استفاده از دلالت تضمنی و التزامی را اشاره گویند.
« اشاره » یعنی آوردن کلام کوتاه با معانی فراوان، که در حقیقت همان « ایجاز قصر » است؛ مانند:۱. (وغیض الماء)؛ «و آب فرو کاست». لازمه کم شدن آب، قطع شدن باران و جوشش آب از چشمه است. و اگر این حالت نبود، آب کم نمی شد.۲. (وفیها ما تشتهیه الانفس وتلذ الاعین وانتم فیها خالدون)؛ «و در آنجا آنچه دلها آن را بخواهند و دیدگان را خوش آید (هست) و شما در آن جاودانید». آن چه نفس به آن تمایل دارد، شهوات نامحدود و دیدنی های بی اندازه ای است که چشم از آن لذت می برد، و آیه مبارکه با الفاظ اندک بر مفاهیم غیرقابل شمارش دلالت دارد.
تفاوت ایجاز قصر با اشاره
ابن ابی الاصبع می گوید: تفاوت ایجاز قصر و اشاره این است که دلالت ایجاز قصر مطابقی است؛ ولی دلالت اشاره، تضمنی یا التزامی است
عناوین مرتبط
...