لغت نامه دهخدا
اشول. [ اُ ] ( ع اِ ) لغت نبطی است بمعنی رسنها، بدان جهت که بدان می پیمایند. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ).
اشول. [ اُ ] ( ع اِ ) لغت نبطی است بمعنی رسنها، بدان جهت که بدان می پیمایند. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ).
لغت نبطی است بمعنی رستها بدان جهت که بدان می پیماند .