لغت نامه دهخدا
ساقین. [ ق َ ] ( ع اِ ) تثنیه ساق. رجوع به ساق شود. || ساق بند : ساعین و ساقین برافکنده. ( سمک عیار ).ساقین و ساعدین زر اندود بسته. ( داراب نامه ص 623 ). || هر یک از دو خطی را که احاطه بر زاویه ای دارند ساق نامند و مجموع دو خط را ساقین خوانند.