لغت نامه دهخدا
هانری ششم. [ ی ِ ش ِ ش ُ] ( اِخ ) ( 1165-1197 م. ) معروف به بیرحم. پادشاه آلمان ، پسر فردریک اول که در سال 1190 م. پس از کشته شدن پدر خود در جنگ سوم صلیبی ، به سلطنت رسید. وی جنوب ایتالیا را از طرف همسر خود کنستانس دختر روژر دوم پادشاه سیسیل ، که وارث تاج و تخت او بود تصرف کرد و پادشاهی قیصر آلمان را برای نخستین بار در این طرف ایتالیا برقرار کرد و بیش از آنچه که فردریک اول پدر او بر طبق عهدنامه کنستانس ( که به موجب آن استقلال کامل شهرهای ایتالیا تأمین شده و دست قیصر آلمان را از قسمت شمال ایتالیا کوتاه کرده بود ) از دست داد،در جنوب ایتالیا به دست آورد. هانری ششم در سال 1197 م. وفات یافت. ( تاریخ عمومی قرون وسطی ج 2 ص 128 ).
هانری ششم. [ ی ِ ش ِ ش ُ ] ( اِخ ) ( 1421-1471 م. ) پادشاه انگلیس ، پسر هانری پنجم که به سال 1422 م. در سن یک سالگی بعد از مرگ پدر به سلطنت انگلستان رسید و پس از چند هفته پدر بزرگش چارلز ششم پادشاه فرانسه درگذشت و سلطنت فرانسه نیز به او رسید. در سال 1471 م. پس از چهل ونه سال سلطنت بدرود زندگی گفت. ( دائرة المعارف بریتانیکا ).