( آب گل ) آب گل. [ ب ِ گ ُ ] ( ترکیب اضافی ، اِ مرکب ) گلاب. عطری که از گل سرخ گیرند : و از وی [ از پارس ] آب گل و آب بنفشه... خیزد. ( حدودالعالم ). از آن پس به آب ِ گُل و بوی خوش بشستند دست و نشستند کش.اسدی.
فرهنگ فارسی
( آب گل ) گلاب گلاب
فرهنگ اسم ها
اسم: آبگل (دختر) (فارسی) (گل) (تلفظ: abgol) (فارسی: آبگل) (انگلیسی: abgol) معنی: گلاب مایعی خوشبو که از برگ گلها بدست می آید