شیر پیشین

شیر پیشین یا Foremilk در علم تغذیه و شیردهی به بخش ابتدایی شیری گفته می‌شود که در آغاز هر بار شیردهی از سینه مادر ترشح می‌گردد. این شیر نسبت به شیر انتهایی یا «شیر پسین» رقیق‌تر است و میزان آب و لاکتوز آن بیشتر می‌باشد، در حالی که چربی کمتری دارد. شیر پیشین وظیفه اصلی تأمین آب بدن نوزاد و رفع تشنگی او را بر عهده دارد و به همین دلیل معمولاً در شروع تغذیه اهمیت ویژه‌ای دارد. این بخش از شیر به دلیل رقیق بودن، به‌سرعت جریان می‌یابد و باعث می‌شود نوزاد در ابتدای مکیدن، به راحتی تغذیه را آغاز کند. ترکیب این شیر به گونه‌ای است که انرژی اولیه لازم را برای نوزاد فراهم می‌کند، اما بخش عمده کالری و چربی در شیر پسین قرار دارد. در فرآیند طبیعی شیردهی، هر دو نوع شیر به‌تدریج و در یک چرخه پیوسته تولید و ترشح می‌شوند. تعادل میان شیر پیشین و شیر پسین برای رشد سالم نوزاد اهمیت زیادی دارد. اگر نوزاد فقط شیر پیشین دریافت کند، ممکن است احساس سیری زودگذر داشته باشد اما از نظر انرژی کافی دچار کمبود شود. به همین دلیل توصیه می‌شود شیردهی به اندازه کافی ادامه یابد تا هر دو بخش شیر دریافت شود. به طور کلی، این شیر بخش ابتدایی، رقیق و آب‌دار شیر مادر است که نقش مهمی در تأمین آب و شروع تغذیه نوزاد دارد.