لغت نامه دهخدا
خیر بودن. [ خ َ /خ ِ دَ ] ( مص مرکب ) نیکو بودن. نیک بودن. خوب بودن : گفت ترا خوابی دیده ام خیرباد. ( گلستان ).
خیر بودن. [ خ َ /خ ِ دَ ] ( مص مرکب ) نیکو بودن. نیک بودن. خوب بودن : گفت ترا خوابی دیده ام خیرباد. ( گلستان ).
نیکو بودن نیک بودن