لغت نامه دهخدا
( سبیبة ) سبیبة. [ س َ ب َ ] ( ع اِ ) جامه کتان تنک. ج،سبائب. ( منتهی الارب ) ( اقرب الموارد ). پاره جامه. ( مهذب الاسماء ). || یک دسته موی. انبوه درختان عضاة در جایی. ( منتهی الارب ) ( از اقرب الموارد ).
سبیبة. [ س َب َ ] ( اِخ ) موضعی است. ( معجم البلدان ):
نظرت بجرعاء السبیبة نظرة
ضحی و سواد العین فی الماء غامس.ذوالرمة ( از معجم البلدان ).
سبیبة. [ س َ ب َ ] ( اِخ ) ناحیه ای است از اعمال افریقا از اعمال قیروان. ( منتهی الارب ) ( از معجم البلدان ).