لغت نامه دهخدا
زروبابل. [ زُ رُ ب ِ ] ( اِخ ) شاهزاده یهود و از خاندان داود است که قوم یهود را پس از فرمان کورش کبیردر قرن ششم قبل از میلاد به موطن آنان بازگرداند. ( از لاروس ). ( تولد یافته در بابل ) و او پسر شالتئیل کتاب حجی 1:1 انجیل متی 1:12 یا فدایا برادر شالتئیل یاپسر او می باشد اول تواریخ ایام 3:19 و پیشوای یهودیانی بود که اولاً با زروبابل به یهودیه مراجعت نمودندکتاب عزرا 2:2 و او از خانواده داود و از سلسله نیری و ناتان بود انجیل لوقا 3:27 و 31 اما متی او رادر سلسله سلیمان و یکنیا مذکور میدارد انجیل متی 1:6، 12 وی ظروف مقدسه طلائی را از کورش گرفته به اورشلیم معاودت داده و والی اورشلیم شده اساس هیکل را مجدداً نهاد کتاب زکریا 4:6 - 10 و او اول شخصی بود که شرایع و رسوم دینیه برای جماعت بیان کرد و ابنای وطن خود را دوست میداشت و در بنای هیکل جد و جهد تمام بجای آورد و در دیانت و وطنخواهی معروف بود کتاب عزرا 3:2 - 13 رجوع به هیکل شود. ( قاموس کتاب مقدس ).
