لغت نامه دهخدا
ابای. [ اَ ] ( اِ ) کفل پوش چهارپای.
ابای. [ اَ ] ( اِ ) کفل پوش چهارپای.
امتناع، سرباز دن، بازایستادن ازکاری، خودداری وسرپیچی کردن
کفل پوش چهار پای
اسم: آبای (پسر) (ترکی) (تلفظ: abay) (فارسی: آبای) (انگلیسی: abay)
معنی: قهر، غضب، خشم، روشنی
آبای (جمهوری آلتای). آبای ( به لاتین: Abay ) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در جمهوری آلتای واقع شده است.
ابای ( به اسپانیایی: Abaí ) در پاراگوئه با جمعیت ۳٬۵۸۶ نفر است که در caazapá واقع شده است.