لغت نامه دهخدا
( الحاقة ) الحاقة. [ اَ حاق ْ ق َ ] ( اِخ ) سوره شصت و نهمین از قرآن. مکی است و پنجاه ودو آیت دارد و پس از قلم و پیش از معارج است. رجوع به حاقَّة شود.
( الحاقة ) الحاقة. [ اَ حاق ْ ق َ ] ( اِخ ) سوره شصت و نهمین از قرآن. مکی است و پنجاه ودو آیت دارد و پس از قلم و پیش از معارج است. رجوع به حاقَّة شود.
سوره شصت و نهمین از قر آن
[ویکی الکتاب] ریشه کلمه:
حقق (۲۸۷ بار)