لغت نامه دهخدا
استوج. [اُ ] ( اِخ ) یکی از ییلاقهای دوهزار تنکابن. ( سفرنامه مازندران و استراباد رابینو ص 107 بخش انگلیسی ).
استوج. [اُ ] ( اِخ ) یکی از ییلاقهای دوهزار تنکابن. ( سفرنامه مازندران و استراباد رابینو ص 107 بخش انگلیسی ).
استوج روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان ساوه در استان مرکزی ایران.
این روستا در دهستان قره چای قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۶۶ نفر ( ۵۹ خانوار ) است.