نشیبی

لغت نامه دهخدا

نشیبی. [ ن ِ / ن َ ] ( ص نسبی ، اِ ) سرازیری. مقابل فرازی :
هوا خوش گردد وبر کوه برف اندر گداز آید
علم های بهاری از نشیبی بر فراز آید.فرخی.رجوع به نشیب شود.