میرین

لغت نامه دهخدا

میرین. [ رَ ] ( اِخ ) به صیغه تثنیه تازی کنایه است از امیرخسرو دهلوی و امیرحسن دهلوی. ( از ناظم الاطباء ) ( از برهان ) ( از آنندراج ).

فرهنگ فارسی

به صیغه تثنیه تازی کنایه است از امیر خسرو دهلوی و امیر حسن دهلوی

فرهنگ اسم ها

اسم: میرین (پسر) (فارسی) (تاریخی و کهن) (تلفظ: mirin) (فارسی: میرین) (انگلیسی: mirin)
معنی: از شخصیتهای شاهنامه، نام دلاوری رومی و داماد قیصر روم

دانشنامه عمومی

میرین (چاشنی). میرین ( به ژاپنی: みりん mirin ) یک نوع چاشنی است که در آشپزی ژاپنی به کار می رود. میرین جزو مواد غذایی است که دارای الکل هستند. رنگ آن زرد روشن و طعم آن شیرین است. ۴۰ تا ۵۰ درصد مواد آن از فراورده های شکر و ۱۴ درصد آن الکل است. این چاشنی در بسیاری از غذاها مانند غذاهای خورشتی یا تری یاکی، من تسویو و کابایاکی به کار برده می شود. این چاشنی بوی ماهی را از بین برده و همچنین از شکل افتادن موادغذایی به هنگام آب پز شدن جلوگیری می کند.

دانشنامه آزاد فارسی

در شاهنامۀ فردوسی ، دلاوری رومی از نژاد سلم . میرین، به خواستاری دختر قِیصَر روم، کسانی را به دربار فرستاد. قیصر، به این بهانه که پس از ازدواج کَتایون با گُشتاسپ ، شیوۀ ازدواج دخترانش را تغییر داده است ، آزمونی پیش نهاد که اگر میرین دختر او را می خواهد باید، گرگی را در بیشۀ فاسقون است، بکشد و سر آن را بیاورد. میرین که خود توانایی این کار را نداشت در پنهان از گشتاسپ یاری خواست و گشتاسپ نیز، که در این هنگام در روم به سر می برد، آن گرگ را با شمشیر سلْم کشت و میرین آن را به نزد قیصر برد و با دختر او ازدواج کرد.
فال گیر
بیا فالت رو بگیرم!!! بزن بریم