لپوئی

لپوئی. [ ل َ ]( اِخ ) قریه ای است به پنج فرسنگی شمال شیراز. ( فارس نامه ناصری ). دهی از دهستان حومه بخش زرقان شهرستان شیراز، واقع در ششهزارگزی باختر زرقان و ششهزارگزی راه شوسه اصفهان به شیراز. جلگه ، معتدل ، مالاریایی. دارای 1220 تن سکنه. شیعه فارسی زبان. آب آن از چاه. محصول آنجا غلات و حبوبات. شغل اهالی زراعت و باغبانی و قالی بافی است. ( از فرهنگ جغرافیایی ایران ج 7 ).
لپوئی. [ ل َ ] ( اِخ ) دهی از دهستان رستم آباد بخش رامهرمز شهرستان اهواز واقع در هزارگزی جنوب رامهرمز، دارای 180 تن سکنه. از طایفه جلالی. محصول آن غلات و برنج و کنجد و بزرک. شغل اهالی زراعت و راه آن مالرو است. ( از فرهنگ جغرافیایی ایران ج 6 ).

لپویی شهری در بخش مرکزی شهرستان شیراز در استان فارس می باشد.
لپویی شهری است در ۳۰ کیلومتری شمال شرقی شیراز، ودر شمال غرب شهر زرقان قرار دارد. لپویی از شرق به زرقان و از غرب به روستای شیخ عبود، از جنوب به شیراز و از شمال به روستای گلدشت متصل است. و از نظر تقسیمات کشوری جزو حوزه پانزده شیراز می باشد.
شهرلپویی در بیست کیلومتر ی جنوب جمشی میراث جهانی تخت جمشید و بیست کیلومتر ی شمال شیراز واقع گردیده . در مورد وجه تسمیه لپویی گر چه واژه هایی چون لب کوه، لبرود و له پای بیان گردیده، ولی طبق نظر کارشناسان، لپویی یک نام باستانی است که تا کنون موفق به رمزگشایی آن نگردیده اند. قدمت لپویی طبق مستندات و کشفیات باستان شناسی به بیش از شش هزار سال قبل باز می گردد.
شهر لپویی زادگاه سیاوش خان لپویی معروف به سیاه خان لپویی و مرد عجیب الخلقه ایران با قدی بیش از 2/59 متر ( چهارمین مرد بلند جهان و اولین در قاره آسیا ) است.
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این شهر ۸٬۹۸۵ نفر ( ۲٬۷۶۱ خانوار ) بوده است.
شهر لپویی در گذشته دارای چشمه و نهرآب شیرین بوده است و مردم فارس به نهر له نیز می گویند، آن را له پای به معنای پای له ( پای نهر ) نامگذاری کرده اند و به تدریج له پای به له پوی و لپویی تغییر یافته است. برخی دیگران را لب رود دانسته اند و براین اعتقادند که به سبب مسیلی عظیم که بقایای آن به صورت خندق هنوز هم وجود دارد، این منطقه به این نام مشهور شده است و بعدها لب رود به لپویی تغییر پیدا کرده است. عده ای دیگر ان را لب کوهی می دانند و دلیل آن را مجاورت رشته کوه های زاگرس با این منطقه دانسته اند، و واژه لب کوهی را به لپویی نزدیک تر می دانند. یکی دیگر از این نام ها لاپویی است که ترکیبی از دوکلمه لا و پویی است و این کلمات را برگرفته از کلمه عربی لا به معنای نه و پویی از کلمهٔ فارسی پوییدن دانسته اند و دلیل این نامگذاری را این گونه اظهار داشته اند که چون لپویی در گذشته از منابع طبیعی و وحوش و تالاب و پرندگان مها جر برخوردار بوده است، ان را لاپویی به معنای پیموده نشده و بکر و دست نخورده دانسته اند.
باشگاه سوارکاری شهر لپویی در زمینی به مساحت ۲۰ هزار متر مربع احداث شده است. این مجموعه دارای دومانژ استاندارد تمرین و برگزاری مسابقات، سکوی مجهز و استاندارد تماشاچی، اتاق داوران، جایگاه V. I. P، اصطبل ۶۰ راسی، استخر شستشوی اسب، چمن مصنوعی، زمین تنیس خاکی و مرکز کنترل بهداشت اسب است. این باشگاه سوارکاری مجهز و استاندارد، بر اساس آخرین استانداردهای روز دنیا با نظارت اداره کل ورزش و جوانان استان فارس ساخته شده است.