لغت نامه دهخدا
چهل مقام. [ چ ِ هَِ م َ ] ( اِخ ) ( چهل دختران ) نام کوهی واقع در دو میلی شهر شیراز و در شمال شرقی آن شهر و بنا بگفته صاحب فارسنامه ناصری قبر شاه شجاع ، ممدوح حافظ در دامنه آن در نزدیک «هفت تنان » واقع است. عبارت صاحب فارسنامه این است «و در دامنه کوه چهل مقام که بصفه ضرابیان شهرت یافته میانه شمال و مشرق شیراز بمسافت ربع فرسخی قبری است که حضرت کریم خان زند سنگی بزرگ بر او انداخته است و میانه اهل شیرازبقبر شاه شجاع معروف گشته است ». ( تاریخ عصر حافظ ج 1 ص 321 و 322 و تاریخ ادبیات ادوارد براون ج 3 ص 184 ).