لغت نامه دهخدا
گودره. [ گ َ / گُو دَ رَ / رِ ] ( اِ ) به معنی کودر است که غله خودرو باشد. ( برهان ) ( رشیدی ). || بچه گاو. ( برهان ) ( رشیدی ) ( آنندراج ):
به کشتن نیارد کسی گودره
وز آن گوسفندی که باشد بره.زراتشت بهرام ( از رشیدی و آنندراج ). || بچه گوزن. || نوعی از مرغابی. ( برهان ):
پیل از تو چنان ترسد چون گودره از باز
شیر از تو چنان ترسد چون کبک ز شاهین.فرخی ( دیوان چ عبدالرسولی ص 297 ).کف یوز، پر مغز آهوبره
همه چنگ شاهین، دل گودره.عنصری ( از لغت فرس ص 459 ).رمان یوز، یازان بر آهوبره
نگون ساخته چرخ بر گودره.اسدی.تا باز بازِ جود تو پرواز درگرفت
زفتی به غوطه رفت به کردار گودره.سوزنی.
گودره. [ گ َ دَ رَ ] ( اِخ ) نام پسر شاپور. ( برهان ) ( رشیدی ) ( آنندراج ). رجوع به گودرز شود.
گودره. [ گ َ دَ رَ ] ( اِخ ) نام پهلوانی باشد از ایران. ( برهان ). رجوع به گودرز شود.
گودره. [ گ َ / گُو دَ رَ / رِ ] ( اِ ) پوست گوساله. ( برهان ).
