لغت نامه دهخدا
سادات محله. [ م َ ح َل ْ ل ِ ] ( اِخ ) دهی است از دهستان لاویج بخش نور شهرستان آمل واقع در 24 هزارگزی جنوب سولده. کوهستانی و جنگلی و هوای آن معتدل و مرطوب است. آب آن از چشمه سار و محصول آن غلات و لبنیات است، 80 تن سکنه دارد که مردان آن به زراعت و گله داری و زنان آن به شال بافی و جوراب بافی اشتغال دارند. راه مالرو دارد. سکنه آن در تابستان به ییلاق میروند. ( از فرهنگ جغرافیائی ایران ج 3 ).
سادات محله. [ م َح َل ْ ل ِ ] ( اِخ ) دهی است از دهستان ساسی کلام بخش مرکزی شهرستان بابل، واقع در هزارگزی جنوب باختری بابل و در 1/5 هزارگزی جنوب راه شوسه بابل به آمل. زمین آن دشت، و هوای آن معتدل و مرطوب و مالاریائی است. آب آن از چاه آرتزین، و محصول آن، غلات، برنج، صیفی، پنبه، حبوبات، و مختصری نیشکر است. 300 تن سکنه دارد.راه مالرو دارد. ( از فرهنگ جغرافیائی ایران ج 3 ).
سادات محله. [ م َ ح َل ْ ل ِ ] ( اِخ ) دهی است از دهستان رودبست بخش بابلسر شهرستان بابل، واقع در 3 هزارگزی جنوب باختری بابلسر. زمین آن دشت و هوای آن معتدل و مرطوب و مالاریائی است. آب آن از رودخانه کاری و چاه و محصول آن، صیفی، باقلا، غلات، پنبه و کنجد است، 295 تن سکنه دارد که به زراعت اشتغال دارند. راه مالرو دارد. ( از فرهنگ جغرافیائی ایران ج 3 ). نام دیگر این آبادی در «مازندران رابینو» سیاه ورز آمده است.
سادات محله. [ م َ حَل ْ ل ِ ] ( اِخ ) دهی است از دهستان درکاسعیده بخش چهاردانگه شهرستان ساری، واقع در 30 هزارگزی شمال باختری کیاسر و در 6 هزارگزی شمال راه عمومی کیاسر به ساری. زمین آن کوهستانی و جنگلی، و هوای آن معتدل و مرطوب و مالاریائی است. آب از چشمه سار. و محصول آن برنج، غلات، ارزن، و لبنیات است. 925 تن سکنه دارد که مردان آن به زراعت و زنان آن به شال بافی و کرباس بافی اشتغال دارند. راه مالرو دارد. در کنار رودخانه زارمرود برنج میکارند. ( از فرهنگ جغرافیائی ایران ج 3 ).
سادات محله. [ م َ ح َل ْ ل ِ ] ( اِخ ) دهی است از دهستان حومه بخش رامسر شهرستان شهسوار، واقع در 5 هزارگزی خاور رامسر و در یک هزارگزی جنوب راه شوسه رامسر به شهسوار. زمین آن دشت و هوای آن معتدل و مرطوب و مالاریائی است. آب آن از نهر چیر سر و چاه، و محصول آن: چای، برنج، مرکبات، و مختصری ابریشم است، 15000 تن سکنه دارد که به زراعت اشتغال دارند. راه فرعی به راه شوسه ونیز دبستان و در حدود 30 دکان و دو ماشین کوچک برنج کوبی و 10 ماشین دستی مالش چای دارد. یک چشمه آب گوگرد بقرب آن واقع است. اراضی آن شوره زار است و فقط یک چاه بزرگ وسط آبادی آب شیرین دارد که آب آن به مصرف آشامیدن میرسد. ( از فرهنگ جغرافیائی ایران ج 3 ).
